Die Fenstergucker: Helau
von de Ginder (copyright)
Sie: Gugg derr den Kahabker Franz an, wie der sisch uffführt
Er: Wie kann mer sisch nur so lächerlisch mache?
Sie: Der maant, er könnt als Neescher gehe und kaaner erkennt en
Er: So en dicke Ranze erkennt mer doch uff drei Meile
Sie: Da, de Waache von de freiwillisch Feuerwehr
Er: Wasd du, warum die all freiwillisch dort san?
Sie: Weil´s do ä paar Freiwillische gibt, die immer aan ausgewwe
Er: Falsch. Erstens brauche die ned zum Bund, wenn die zehn Jahr zur Feuerwehr gehe und zwaatens sinn des so verkappte Spanner – wenn´s irschendwo knallt oder brennt, immer als erstes am Ort des Geschehens
Sie: Do, gugg der den Ort des Geschehens aa. Die halb Mannschaft iss schon besoffe. Wenn´s jetzt brennt, brennt´s gut.
Er: So en Umzuch, kannst de ja aach nur besoffe ertraache
Sie: Wieso des dann?
Er: Ei, in so ä Stimmung kommsde doch ned ohne Alkohol, do mußte schon was an de Mattscheib hawwe, um bei der Kält und dene kamellegeifernde Zuschauer drei Stunn zu lache.
Sie: Wenn isch dir Alkohol gewwe däd, dädste aach andauernd ärumlache
Er: Gugg, de Waache vom Schützeverein
Sie: Pass uff, die ziele genau uff unser Fenster……
Er: Oh weija
Sie: So ä Sauerei, wer soll dann den Konfettischeiße wieder wegmache, den die aam dursch´s Fenster schieße?
Er: Bei de Fassnacht muß mer halt aach ämol Opfer bringe
Sie: Trotzdem ä Sauerei. Isch hab den Löw Hans ganz genau gesehe, wie der uff uns gezielt had
Er: Iss des ned der, den de ämol aagezeischt hast?
Sie: Genau des iss der, des war die Sach mit dem Falschparke
Er: Zum Glück hattsde den ja fotografiert, sonst wär der nie verknackt worn
Sie: Kennst jo meu Motto. Es hod noch nie bereut Auszugehe mit Polaroid
Er: Gugg, es Prinzepaar
Sie: Wie kann mer sich nur so ärablasse?
Er: Wie maanst´n des?
Sie: Ei waast dann du ned, wieviel die dodefer bezahle müsse, um do die Hauptroll zu spiele?
Er: Isch kann mer´s denke
Sie: Du host jo kaa Ahnung. Des iss mehr, als du in drei Johr an Rente krieschst
Er: Liewwer drei Johr Rente, als aan Daach Prinz
Sie: Wieso des dann jetzt?
Er: Hermer uff. Erst mußte derr vom Oberbürschermeister de Stadtschlüssel üwwergewwe lasse, obwohl der gor kann Fassnachter iss und der des Lache eh schon verlernt hod, dann mußte in die ganze Sitzunge gehe, wo sich die Owwerreische ä Kart dursch was waas isch für Quelle ergattert hawwe, unn du waast ja, wie die des Lache do bei dem Geldgeiern verlernt hawwe, und zu guuder letzt mußt de aach noch en Großteil von dene Karamellgelder spendiern – un do wird es Geld quasi ausem Narrefenster geworfe
Sie: Was du alles so waast. Waast du eischendlisch, wie lang die an dem Motivwaache do unne von de Turngesellschaft gebaut hawwe?
Er: Kaa Ahnung
Sie: Isch kann der´s saache: Ä ganz Johr!
Er: Des gibt´s doch ned, dodefer brauch mer doch kaa Johr
Sie: Brauch mer schon, wenn mer die Alde dehaam ned so oft sehe will!
Er: Vielleicht sollt isch aach ämol bei dene Uffbaute mithelfe
Sie: Dir wird isch helfe, komm, hol lieber de Staubsaucher und sauch die Konfetti uff!
Funkenmariechen: Helau!
Er: Helau!
Sie: Halt dei Maul!
Er: Iss ja schon gut!